Konuşma Muz Eğrisi (Speech Banana) Yanlış Kullanıldığında: Danışmanlıkta Riskler

Konuşma Muz Eğrisi Neden Kullanılır?

Konuşma muz eğrisi, LTASS (Long-Term Average Speech Spectrum) verileri üzerinden konuşma seslerinin ortalama dağılımını odyogram üzerinde gösterir.

• Amaç: Hastaya hangi sesleri işitebildiğini veya kaybettiğini somut olarak anlatmak.

• Avantaj: Görsellik sayesinde hasta ve aileler için anlaşılır bir danışmanlık desteği sunar.

Kliniklerde Karşılaşılan Sorun

Araştırmalara göre LTASS verileri çalışmadan çalışmaya ufak farklar gösterse de genel olarak tutarlıdır. Buna rağmen internette veya bazı kliniklerde kullanılan konuşma muz eğrilerinde büyük farklılıklar gözlenmektedir:

• Örnek A (Clinic A): 1000–2000 Hz aralığında muz eğrisinin üst sınırı 15–45 dB, alt sınırı 40–70 dB arasında gösteriliyor.

• Sonuç: 25 dB’lik fark!

👉 Bu fark, aynı işitme kaybı için tamamen farklı yorumlara yol açabilir.

Çocuklarda Kritik Durum

Düşünün ki 3 yaşındaki çocuğunuzun odyogram sonucu 35 dB kayıp gösteriyor:

• Clinic A (15–45 dB muz eğrisi): Çocuğunuzun ortalama konuşma seslerinin yaklaşık üçte ikisini kaçırdığı söylenir.

• Clinic B (40–70 dB muz eğrisi): Çocuğunuzun tüm konuşma seslerini duyduğu söylenir.

Sonuç: Aynı kayıpta iki farklı klinik tamamen zıt danışmanlık yapabilir. Bu da özellikle orta kulak effüzyonuna bağlı işitme kayıplarının yıllarca tedavisiz kalmasına yol açabilir.

Doğru Referans Aralıklar

• Orta frekanslarda soft speech (yumuşak konuşma): 20–25 dB HL

• Loud speech (yüksek konuşma): 50–55 dB HL

👉 Bu değerler, araştırmalarla desteklenmiş güvenilir sınırlar olup farklı muz eğrileri yerine kliniklerde standart olarak kullanılmalıdır.

Konuşma muz eğrisi (speech banana), güçlü bir danışmanlık aracıdır ancak yanlış sınırlarla uygulandığında hastaya yanlış bilgi verilmesine yol açar.

Özellikle çocuklarda bu hata klinik ihmal seviyesine kadar çıkabilir. Doğru kullanım için LTASS verilerine sadık kalınmalı, soft ve loud speech değerleri doğru sınırlarla çizilmelidir.