Alışmanın Gücü: Fletcher–Killion Hikâyesi

1940’ların Yüksek Sadakatli (High Fidelity) Deneyimi

• 1940’larda yüksek kaliteli (high fidelity) pikap sistemleri evlere yeni yeni giriyordu.

• Harvey Fletcher da bu yeni teknolojiyi evine kurarak müzik keyfini geliştirmek istedi.

• Ancak geniş bantlı sistem yüzünden eski 78 devirlik plakların yüzey gürültüsü çok belirgin hâle geldi.

Eşinin Tepkisi: “Bu Ses Evimde Olmasın”

• Fletcher’ın eşi, yeni sistemden gelen tiz ve gürültülü sesleri “rahatsız edici” buldu.

• Bu durum, aslında işitme cihazı kullanıcılarının başlangıçta yaşadığı “fazla yüksek frekans” hissine benziyor.

Yaratıcı Çözüm: Tiz Sesleri Kademe Kademe Geri Getirmek

• Harvey Fletcher ertesi gün hoparlör terminallerine 20 adet 1-uF kondansatör lehimleyerek tiz frekansları kesti.

• Eşi bu değişimden sonra “artık müzik daha hoş” dedi.

• Fletcher her hafta gizlice bir kondansatörü devreden çıkararak tizleri yavaş yavaş geri getirdi.

• 20 hafta sonunda sistem orijinal geniş bantına döndü ve eşi artık gürültüyü rahatsız edici bulmuyordu.

İşitsel Alışmanın (Auditory Acclimatization) Dersleri

• İnsan beyni, yavaş ve kademeli değişimlere daha kolay adapte olur.

• İşitme cihazı fitting sürecinde, kullanıcıya “zaman tanımak” ve bazı ayarları kademe kademe yapmak, rahatsızlık hissini azaltabilir.

• Fletcher–Killion hikâyesi, psikoakustik adaptasyon için güçlü bir metafordur:

  “Sesleri birden bire değil, azar azar artırın; beyin bunu sindirir.”

Klinik Mesaj

• Yeni işitme cihazı kullanıcılarına ilk günden mükemmel hedef ses seviyesi sağlamak yerine, küçük adımlarla ilerlemek adaptasyonu hızlandırabilir.

• Kullanıcıya bu süreci açıklamak ve sabırlı olmasını söylemek, cihaz memnuniyetini artırır.